gek eten

Ik vind het volstoppen van het caravankeukentje met zakken aardappels een heel goed idee. Je weet maar nooit. Voor mij is één van de feestelijkheden van op vakantie gaan raar eten in ’t boet’nlaand. En dan over je nek gaan of aangenaam verrast worden. Ik herinner me een bord gefrituurde visjes in Kroätie. Denk formaat guppy maar dan een hele school zo uit de zee geschept, door het paneermeel gehaald en op mijn bord geplempt. De oogjes keken me door het knapperige korstjes met lichte verbazing aan.

Het ultieme Berlijnse hapje is currywurst. Er is zelfs een currywurstmuseum. Nee, echt. Currywurstfossielen enzo. En natuurlijk gibt es auch biologische currywurst. Ik verwachtte een pittig worstje. Of anders een pittig sausje. Maar het blijkt een veredelde frikandel met ketchup en dan daarbovenop wat currypoeder. Kan ook.

babytown

Na één ochtend in de wijk Prenzlauerberg in Berlijn is het niet moeilijk te begrijpen waarom het deze bijnaam kreeg. Het stikt hier van de überhippe ouders die met bugaboos, draagzakken en tweelingkarretjes de (natuurlijk) biologische markt en de ruimschoots aanwezige speeltuinen bevolken. Iedereen die geen kind bij zich heeft is zwanger of binnenkort zwanger.
Ganz toll!