merel

’t Is nu half tien, ze is al een uur op zoek. Ze heeft eten in haar snavel maar kan ze niet vinden. Toch nog weer bij de boom kijken, in de tuin dan?
Gisteren zijn ze uitgevlogen. Ze landden niet al te elegant, één tegen mijn keukenraam, de ander op z’n gat op de oprit. Maar ze hipten moedig de tuin in, hard schreeuwend om aanvoer van bessen, wormen en ander feestelijk voer.
En nu zijn ze kwijt. Ik vrees het ergste. Natuur is stom.

herfst in juni

De tuin is in de war. Er staat een paddestoel in, een kleintje weliswaar maar ’t is desalniettemin zeer verontrustend. En de appelboom laat nu z’n appels al vallen. ’t Zal toch nog geen herfst worden? Ik wil zooohoooomeeeeur!