zomerbuitje

4579300196629829Vooropgesteld: Ik ben een docent en heb dus 6 weken zomervakantie. Tegelijk met mijn gezonde kindjes die blij ronddarren in tuin, zwembad en zandbak. Dit alles rondom mijn vrijstaande huis in idyllisch dorp met genoeg geld op de spaarrekening. Ik klaag dus niet. Hier komt het.

Ik heb een zomerdepressie. Ondanks mijn schema voor deze zomer, een blokje voor iedere week in fineliner, is er geen houden aan. De afgrijselijke zee van tijd en ruimte maakt dat ik me verloren voel. Zonder de structuur van werkdagen weet ik niet wat ik moet doen. Inhalen wat bleef liggen? Mogen boeken zijn, recepten, klusjes in huis, het opruimen van mijn virtuele bureaublad, eigenlijk alles waar je niet aan toe bent gekomen tot NU. Lichte paniek, ocd activated. Combineer dat met het Grote Genieten wat ogenblikkelijk bij aanvang van de zomervakantie dient te beginnen en de ramp is compleet. Moet ik nu ineens op een handdoek in de tuin gaan liggen? Dat is nog steeds dezelfde tuin. Of meedoen aan de jaarlijkse volksverhuizing richting Frankrijk omdat genieten blijkbaar elders dient te gebeuren? Het monotone ritme van broodjes smeren, ranja maken en weer opruimen tot de volgende ronde levert geen vrije tijd op maar precies genoeg ruimte om de meest existentiële twijfels over het leven, God, mijn werk, zelfverwezenlijking en dat soort zaken de vrije loop te laten. Ik heb gelijk nergens meer zin in. De onnozelheid van alles openbaart zich op monsterlijke wijze in de zomer. Terwijl het nog zo leuk leek toen ik aan het werk was. In Afrika wordt op sommige plekken de dag voornamelijk doorgebracht met wachten op de volgende dag, las ik. Dat ga ik ook oefenen. Vanmorgen ben ik alvast een afspraak bij de tandarts vergeten. Er is hoop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *