groep 4

 

 

Eergisteren ging hij voor het eerst naar school en nu zit hij in groep 4. Serious business nu. In week 1 gingen de tafels in rijtjes in plaats van in die gezellige groepjes en in week 2 was hij er: de échte vulpen. Daar gaan ze dan, net kleuter af, onderweg naar een wereld waarin efficiëntie de hoofdrol speelt. Want soms, soms valt mijn hart op mijn knieën als ik het allemaal aanzie. Eigenlijk geloof ik er maar half in, in dit systeem. Niets ten nadele van de school waar mijn zoon op zit, of van de briljante juffen die hij tot dusver getroffen heeft. Maar gewoon, het idee dat je de aanleg om te leren die van nature in elk kind aanwezig is passeert, en het in een lokaal met leeftijdsgenoten zet omdat dat nu eenmaal het meest werkbare scenario is voor ons volwassenen, staat me tegen. Je kunt er creatieve vakken, filosofie en maatschappijleer tegenaan gooien wat je wilt maar in wantrouwen (wij vertellen jou wat je leren moet want jij weet dat niet) groeit weinig. Laat staan een eigen mening. Dat denk ik dan dus. Soms.

Gelukkig mag ik nog mee de klas in. En gelukkig trof ik daar afgelopen week tussen alle loslopende toekomstige modelburgers een meisje verkleed als roze big, een meisje met geschaafde knieën en scheetkussen én een jongetje met z’n trui achterstevoren aan. Dat geeft de burger moed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *